Category Archives: Γενικά

Είσαι;

Εάν κάθεσαι στο καφεστιατόριο μόνος, είσαι μοναχικός.

Εάν δεν μιλάς του διπλανού σου, είσαι αντικοινωνικός.

Εάν προσπαθήσεις να κάνεις κουβέντα, είσαι περίεργος.

Εάν κάθεσαι στο παγκάκι και είσαι μόνος, εισαι σκεφτικός.

Εάν δεν μιλάς κανενός, είσαι κλειστός.

Εάν σταματήσεις στα μέσα της γέφυρας να δείς για λίγο τον ποταμό, είσαι ενοχλητικός.

Εάν τελικά υπάρχεις, είσαι πραγματικός;

Advertisements

Ω-δεί

Τζαι άιστο δικό μου αϊπιν

Ένεν ούλλα όσα φαίνουνται που λύπην

Κόμα τζαι αν σαν τον Αντώνιον ο θεός σε απολείπειν

Στάθου γερός


Εναλλάξ

Μιλάς και έρχονται μνήμες απ’ το παρελθόν,

Με κάνουν να θέλω να τρέξω, να φύγω απ’ αυτών το κακόν,

Λες και είμαι και πάλι εκεί, και μ’ αναγκάζουν να κάθομαι οκλαδόν.

Κι ας πονάει ο νούς, δεν είναι τίποτα το σημαντικόν,

Σταμάτα, μη, δεν είναι ώρα τούτη, πες μου κάτι ευχάριστον,

Πιο σκληρή μαχαιριά δεν ένιωσα, δεν το περίμενα τότε όμως κι’ αυτόν.


Λόγια

Για δες πώς σε κοιτούν

Μάτια είναι και μιλούν

Μα μην σε νοιάζει ό,τι και να πουν

Πότε τους να μην σ’ αρκούν.

 

 

Φύλλα είναι όλοι απο κληματαριά

Το καλοκαίρι προσφέρουν δροσιά

Φθινόπωρο πέφτουν και φεύγουν μακριά

Το χειμώνα χαμένα και μένουν μονάχα γυμνά κλαδιά.

 


Για εσένα τι είναι;

Εάν είναι απρόσμενη,

             δεν θα ‘ναι αναπάντεχη,

εάν είναι προβλεπόμενη,

             δεν θα ‘ναι σίγουρη,

μα εάν είναι συνεχόμενη,

             σίγουρα θα ‘ναι απανοτή .


Τέλος κι αρχή

Καινούργια αρχή,

κι εσύ ψυχρά ακολουθάς μια νέα διαδρομή,

Δίχως γιατί,

μα μονάχα ένα πάμε-ξεκινάμε σου αρκεί,

Κι εσύ εκεί,

να διψάς για ό,τι νέο η καρδιά σου ποθεί,

Και κάνεις τα πάντα χωρίς διακοπή,

να προλάβεις να κάνεις τα πάντα εσύ,

Στο τέλος νομίζοντας πως φεύγεις με αναμνησεις μαζί,

γεμίζοντας μ’ αυτές τη ψυχή,

Μ’ αφήνοντας κάποιου άλλου την καρδιά του μισή,

και που δύσκολα ν’ αναρρώσει μπορεί,

Σ’ αυτό το τέλος και σ’ αυτή την αρχή.


Φόρος τιμής.

Είναι περίεργο το ευχαριστώ,

Πιο πολύ και από το ‘σε αποχαιρετώ’.

Δεν μπορώ ακόμη ελεύθερα να εκφραστώ,

Ούτε καν το αντίο να σου πώ.

Μου είναι δύσκολο και τρομακτικό,

Και με δυσκολία θα στο εκμυστηρευτώ.

Το ταξίδι θα ‘νε μακρινό,

Αλλά να ξέρεις από πολλούς ποθητό.

Να περνάς καλά.

Νίκος Παπάζογλου.

Θανάσης Βέγγος.