Monthly Archives: Μαρτίου 2011

Λόγος ύπαρξης και αντίδρασης;

Έλα ντε;

Παέι πάλε τζαι πιάννει με.  Εν οι ώρες του αλλώπος γιατί τωρά συχνά εγίνικεν συνήθειον.

Έλεος πιον ρε κουμπάρε εν να μας μείνει τζαι ττικ!  Αλλά καλάν τουλάχιστο μαθένω το λίο λίο τζαι εν να προσπαθήσω να αναπτύξω ψυχικά αντισώματα για να το καταπολεμήσω.  Πποοό ρε φίλε τι λαλώ τωρά ο γέριμος, ούτε γιατρός να είμουν.  Μα ούτε τζαι τούτο εν είμαι, λίφκουντε μου ‘λία’ πράματα.  Οι γνώσεις, τα χρόνια τα φοιτιτικά, η αποφοίτηση, τα χαρτιά στον τοίχο, η περιφάνεια, ο όρκος, η άσπρη η ρόμπα, τα ακουστικά (τα αιώνια κρύα τζίνα πράματα που με νευριάζουν αφάνταστα), η σέξυ γραμματέας, το μεγάλο γραφείο, το εκοσάεβρο κάθε πεντάλεπτη συνάντηση, τζαι φυσικά οι ατελείωτοι ασθενείς που μιαν ώρα εν να βαρεθώ να τους δώ τζαι εν να τους θκιώξω γιατί θέλω να κάμω διάλειμμα για να πιώ το καφεδάκι μου τζαι να πά σπίτι μου στην γυναίκα μου.  Ααααα ρε νοσοκομείο τζαι δημόσια υγεία τι μας κάμνετε! Αλλά έννεν τζιαμέ το θέμα μου.

Ας παραλήψουμε αυτή την παράκαμψη στην ροή του θέματος (ππωωω τζαι τι θα μπορούσα να σας πώ για ράδια τζαι παρουσιαστές των ειδήσεων, αλλά άλλην φοράν) τζαι να πάμε πίσω τζιαμέ που εμείναμεν.  Πάει τζαι συνεχίζει που λαλείς η κουβέντα τζαι τον νούν μου βασανίζει, βάζοντας το σε κάτι αλλόκοτες μα τζαι υπέροχες ιδέες τζαι σκέψεις.  Πράματα που εν θα εφαντάζουμουν μπορούν να είναι εφικτά.  Ακόμα να σκεφτείς ότι ώρες ώρες ένιωθα ‘ντεζιαβού’ για κάποιες καταστάσεις που επεχτήκαν τωρά τελευταία η ακόμα τζαι πράματα που εγινήκαν σήμερα στο σχολείο… ένιωσα τα, είδα τα, επίστεψα τα, έζησα τα, ούλλα που θκιό φορές!  Ήταν παράξενο, γιατί μόνο την τελευταία εβδομάδα είδα τόσα πολλά μέσα που τα μάθκια της ψυχής μου, που πίον εν μπορώ να καταλάβω πια που τες θκιό φορές που εγινήκαν τούτα τα πράματα πρέπει να πιστέψω τζαι πια εν η αληθινή.

Εν περιγράφετε ή ακόμα εν καταλαμβένετε για να μπορώ να το φκάλω που μέσα μου τζαι να το φωνάξω, πέρκει φύει το εβλοημένο τζαι κάμω την λαχείο.  Αλλά όι.  Τωρά που το σκέφτουμε, θέλω το.  Εγίνηκέν ένα κομμάτι της ζωής μου τζαι εν να με λυπήσει αν κάποτε με εγκαταλέιψει.  Μονάχα μόνον να ήταν κάπως πιο απαλό, πιο ήρεμο τζαι πιο κοντραλαριζμένο.  Εν ανόφελο όμως να προσπαθώ να το αφήσω γιατί εν να με κάμει να γίνω τέλια άγνωστος στον κόσμο.  Ακόμη ενας παράξενος μιτσής που βλεπει την ζωή μόνο που το προφίλ της, χωρίς να βλεπει ολόκληρο το πρόσωπο αλλά ακόμη χωρίς να δίνει σημασία στην λεπτομέρεια τζαι στα χαρακτηριστικά του.  Πρέπει να δείς αλλιώς την ζωή αλλιώς εν αξίζει, γιατί η ζωή εν τροχός τζαι γυρίζει τζαι άμαν την χάσεις έστω τζαι έναν δευτερόλεπτο που τα μάθκια σου, ήδη εγύρισε τζαι άλλαξε μορφή τζαι πρόσωπο!

Προσπάθα να την αποθανατήσεις, την κάθε της στιγμή, γιατί άλλη σαν και αυτή εν θα δείς ξανά τζαι εν να το μετανιώνεις…λαλώ σου το.  Που πρώτο σχέρι θέμας!  Έτσι ένι τζαι πρέπει να το αποδεχτούμεν, εν η πραγματικότητα.  Τουλάχιστο με τούτο το ‘πράμα’ καταφέρνω τζαι σκέφτουμε, υπάρχω, ζώ.  Αλλά τζαι πως να μεν γίνει τούτο, αφού με τόση ‘paranoia’ τζαι ‘insomnia’ εγίνηκα εν μέρη σοφός τζαι εν μέρη μαννός.  Έχω όμως να πώ πως όσα πράγματα είχα σκεφτεί τούτον τον τελευταίο τζαιρό, εγίνηκα έξπερτ.  Όι πως θέλω να χουμιστώ, αλλά τωρά που το έκατσα τζαι εσκέφτηκα τα ούλλα τούτα τζαι εσυνηδητοποίησα κάποιες καταστάσεις που αλήθκια φκάλουν λογική!

Εν με βάλει μοναχά σε σκέψεις αλλά τζαι σε άλλα, πολλές φορές παράφρονα πράγματα, αλλά και άλλες με πράγματα εξωπραγματικά.  Ιδέες έμμονες, ήχους, στίχους, εικόνες, και πολλές ανεξήγητες πτυχές του μυαλού μου.

Με αφήνει σε μερικές δτιγμές άναβδο και υποκλεινώμενο στο μεγαλείο του.

Υ.Γ. :  και μια εικόνα για να μην ξεχνιώμαστε… σηκώστε τα οπίσθιά σας τζαι αντιδράστε!  Νομίζω εκαταλάβαμεν το ούλλοι πως εν ώρα του.  Βάμος αδέρφια!

Advertisements